در این پژوهش، فیلم نانوکامپوزیت فوق آبدوست شفاف PMMA-SiO2 به روش غوطه وری روی زیرلایه شیشه ای اعمال گردید. سپس نمونه ها در دماهای 100 و 500 درجه سلسیوس آنیل شدند. از میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی (FE-SEM)، طیف سنج پراش انرژی اشعه ایکس (EDS)، میکروسکوپ نیروی اتمی (AFM)، طیف سنج UV-VIS و تحلیل گر زاویه تماس آب، به ­ترتیب برای بررسی مورفولوژی، درصد عناصر، زبری سطح، خواص نوری و آبدوستی نانوکامپوزیت استفاده شد. طیف عبور پوشش نشان داد که شفافیت زیرلایه ی شیشه با فیلم نانوکامپوزیت PMMA-SiO2 کاهش نیافت و بدون تغییر ماند. علاوه بر این، نتایج ترشوندگی برای نمونه های آنیل شده در دمای 500 درجه سلسیوس، کاهش زاویه تماس زیرلایه را از 1/34 درجه به حدود صفر درجه نشان داد.

در این تحقیق به وسیله دستگاه پوشش دهی چرخشی روی زیرلایه پلی (متیل متاکریلات)، پلیمر رسانای پلی (4، 3-اتیلن دی اکسی تیوفن) از مونومر 3، 4- اتیلن دی اکسی تیوفن به روش پلیمری شدن درجا، سنتز شد. در ادامه اثر پارامترهای دمای پخت، زمان پخت و سرعت پوشش دهی، بر ویژگی های ساختاری، نوری، الکتریکی و مکانیکی این پوشش موردبررسی قرار گرفت. برای این منظور از طیف سنجی تبدیل فوریه-مادون قرمز (FT-IR)، طیف سنجی ماوراءبنفش-مرئی (UV-Vis)، اندازه گیری مقاومت الکتریکی و آزمون تپ استفاده شد. نتایج نشان داد که یک سطح با مقاومت الکتریکی 61.38 کیلو اهم، با شفافیت خوب و چسبندگی مطلوب برای کاربردهای ضد الکتریسیته ساکن به دست آمده است. همچنین این داده ها نشان می دهد مقاومت این پوشش های پلیمری از مقاومت 108 اهم کمتر است. از آنجا که کاهش مقاومت الکتریکی پلیمر تا 108 اهم و کمتر از این مقدار می تواند تجمع الکتریسیته ساکن در سطح پلیمر را کاهش دهد، بنابراین پوشش پلیمری ایجاد شده روی زیر لایه پلی(متیل متاکریلات)، توانایی کاهش تجمع الکتریسیته ساکن را دارد.

در مطالعه حاضر به بررسی میزان تأثیر روش پوشش دهی سطح چوب با شفاف پوشه ها بر چسبندگی پوشش به سطح گونه های چوبی گردو (regia juglans)، افرا پلت (Acer velutinum) و کاج (Pinus eldarica) پرداخته شد. به همین منظور نمونه هایی به ابعاد 20×100×200 میلی متر و با رطوبت 8 درصد تهیه گردیدند. سطح نمونه ها به ترتیب با سنباده های درجه 100، 120 و 180 در راستای الیاف پرداخت شدند. سپس پس از زیرسازی نمونه های چوبی با سیلر، سطوح آن ها به طور جداگانه با شفاف پوشه های کیلر و نیم پلی استر با استفاده از دو روش پوشش دهی توسط پیستوله و فیلم کش پوشش داده شدند. جهت اندازه گیری مقاومت چسبندگی پوشش از روش پول آف طبق استاندارد ASTM D 4541 استفاده گردید. برای بررسی عمق نفوذ پوشش در دو روش پیستوله و فیلم کش از تصویر برداری توسط میکروسکوپ فلورسنت استفاده شد. نتایج نشان داد که روش اعمال پوشش روی سطوح چوب تأثیر چشمگیری بر میزان مقاومت چسبندگی پوشش دارد به طوری که بر اساس نتایج به دست آمده در تمامی نمونه ها، بالاترین میزان مقاومت چسبندگی در روش اعمال پوشش با فیلم کش مشاهده گردید. بررسی عمق نفوذ پوشش نیز بیانگر نفوذ مناسب تر پوشش در بستر چوب با روش فیلم کش در مقایسه با پیستوله بود. بیشترین اختلاف در مقاومت چسبندگی پوشش به سطح نمونه های پوشش داده شده با پیستوله و فیلم کش در گونه های گردو و افرا مشاهده گردید. در حالت کلی نیز بیشترین میزان مقاومت چسبندگی در بین تمامی نمونه های مورد بررسی، در نمونه های تهیه شده از گونه گردو که شفاف پوشه نیم پلی استر توسط فیلم کش روی سطح آن ها اعمال شده بود، به دست آمد.

در این تحقیق پوشش های هادی شفاف ترکیبی SnO2-ZnO به روش اسپری پایرولیز تهیه شده و نقش لایه ضدبازتاب MgF2 و SiO2 بر فرونشانی میزان بازتابش اپتیکی در ناحیه مرئی به طور تجربی بررسی شده است. برای بهینه سازی ضخامت هر لایه، شبیه سازی نیز انجام و ضخامت های بهینه محاسبه شده است. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که استفاده از لایه ضدبازتاب موجب بهبود میزان عبور اپتیکی نمونه ها در ناحیه مرئی و افزایش بازدهی TCO می شود.

در این پژوهش تاثیر سطوح مختلف نانوذرات سیلیس و ضخامت فیلم رنگ بر خواص فیزیکی شفاف پوشه های نیم پلی استر و کیلر اعمال شده بر گونه های چوبی راش و نویل بررسی شد. نانوذرات سیلیس با هدف افزایش خواص چسبندگی و بهبود رفتار ترشوندگی پوشش ها، به آن اضافه گردید. به این منظور نمونه های چوبی به ابعاد mm20×80×220 تهیه شد. نانوذرات سیلیس با غلظت های 0، 5/0، 1 و 2 درصد آماده و به پوشش های نیم پلی استر و کیلر اضافه شد. به منظور بررسی تاثیر فیلم های با ضخامت مختلف بر خواص چسبندگی نانوپوشش ها، نمونه های چوبی توسط فیلم کش در دو سطح ضخامت mµ 60 وmµ 120 پوشش دهی شد. آزمون مقاومت چسبندگی کششی مطابق با استاندارد ASTM D 4541 و آزمون مقاومت به خراش مطابق با استاندارد ASTM D 3359 انجام شد. زاویه تماس بر اساس استاندارد ASTM D 5946 اندازه گیری شد. نتایج نشان داد بیشترین مقدار چسبندگی کششی مربوط به گونه راش پوشش داده شده با نیم پلی استر حاوی 1% نانوذرات سیلیس و با ضخامت فیلم mµ 60 بود. افزایش نانوذرات تا 2%، تاثیر منفی بر خواص چسبندگی داشت. افزایش ضخامت فیلم رنگ، اثر معنی داری بر کاهش خواص چسبندگی داشت. در بررسی زاویه تماس نتایج نشان داد افزایش نانوذرات سیلیس تا سطح 2% باعث افزایش قابل توجه زاویه تماس سطح نمونه ها شد. بدین ترتیب استفاده از نانوذرات سیلیس تا سطح 1% موجب بهبود خواص چسبندگی پوشش و تا سطح 2% موجب بهبود رفتار ترشوندگی آن گردید. همچنین اعمال فیلم های با ضخامت کمتر سبب افزایش خواص چسبندگی گردید.

لطفا برای مشاهده متن چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

سابقه و هدف: چوب بعنوان یک ماده ای آلی توسط عوامل مخربی همچون قارچ ها و حشرات دچار تخریب می گردد. یکی از راههای حفاظت در برابر این عوامل، تیمار چوب آلات با مواد حفاظتی می باشد. استفاده از مواد حفاظتی محلول در آب به دلیل مزایایی زیادی که دارد بسیار متداول می باشد. استفاده از چوب آلات تیمار شده با این مواد حفاظتی در محیط های بیرونی، آنها را در معرض آبشویی و هوازدگی قرار می دهد. استفاده از پوشش ها می تواند روشی کارآمد در این زمینه باشد. در این تحقیق، کارایی دو پوشش شفاف آکریلیکی و آلکیدی جهت افزایش مقاومت به هوازدگی نمونه های چوبی تیمار شده با مواد حفاظتی محلول در آب مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روش ها: در این تحقیق از نمونه های چوبی سالم و بدون عیب از چوب صنوبر دلتوئیدس با ابعاد 12×10×2 سانتی متر (L،T،R) تهیه و با مواد حفاظتی ACC (اسید مس-کروم)، CCB (مس- کروم-برون) وACQ-C (آلکالاین مش-کوات) به روش خلا/فشار اشباع شدند و در ادامه از رنگ ای شفاف آلکیدی و آکریلیکی برای پوشش دهی سطح نمونه ها استفاده شد .و در نهایت پس از اعمال رنگ بر روی آن ها به مدت یکسال در معرض هوازدگی طبیعی قرار داده شدند.یافته ها: نتایج نشان داد نوع پوشش تاثیر معنی داری بر رنگ و مقاومت به چسبندگی نمونه های تیمار شده با مواد حفاظتی داشته است. همچنین نتایج این تحقیق نشان داد که کلیه نمونه ها در اثر هوازدگی دچار تغییرات رنگی و کاهش مقاومت چسبندگی پوشش مورد استفاده شده اند که در این بین شدت تغییر رنگ و تخریب نمونه های دارای پوشش آکریلیکی بیشتر از نمونه های آلکیدی بوده استنتیجه گیری: به طور کلی می توان گفت رنگ آلکیدی عملکرد حفاطتی بهتری برای چوب های تیمار شده در برابر هوازدگی از خود نشان داد.

در این پژوهش مقاومت چسبندگی پوشش های شفاف آلکیدی و نیتروسلولزی روی چوب صنوبر اصلاح شده توسط تیمارهای گرمایی در محیط های فراگیر مختلف پس از کهنگی تسریع شده بررسی شد. نمونه های چوبی با ابعاد 20×100×150 میلی متر تهیه و سپس در محیط های فراگیر مختلف تیمارگرمایی (هوا، بخار آب، بخار آب و پرس، روغن بزرک)، در دو سطح دمای 150 و 180 درجه سانتی گراد تیمار شدند. پوشش دهی اولیه نمونه های شاهد و اصلاح شده با رنگ سیلر به عنوان پرکننده اعمال شد و در دو فرآیند جداگانه پوشش کیلر و نیم پلی استر پایه نیتروسلولز و آلکید تمام سطوح پوشش داده شدند. مقاومت چسبندگی پوشش قبل و بعد از کهنگی با روش Pull Off اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که تیمار بخار گرمایی و گرمایی خشک چوب میزان مقاومت چسبندگی پوشش را در هر دو نوع پوشش قبل و بعد از کهنگی افزایش داده است، که بیشترین آن برای تیمار بخار گرمایی در دمای 150 سانتی گراد مشاهده شد. از طرفی با افزایش دمای تیمارها، چسبندگی سطح نمونه ها کاهش یافتند. در مورد نوع پوشش نیز نمونه های پوشش داده شده با سیلر-نیم پلی استر مقاومت چسبندگی بالاتری داشتند. بر اساس نتایج، چسبندگی رنگ وابسته به ترکیبی از نوع پوشش، تیمارهای گرمایی و کهنگی است.